آدما خيلي جالبن
نميدونم چرا اين روزا دوباره يادت افتادم امروز دقيقا يك سال ميگذره از اخرين پستمنميدونم چطور هنوز ميتونم وقتي يادت ميوفتم انقد گريه كنم كه بميرم
حتي با اينكه تو روسيه هسي و من ايتاليا هنوزم وقتي عكس پروفايلت رو عوض ميكني دلم تنگ ميشه برات
مطمعنم ديگه هيچوقت هيچكس رو نميتونم اندازه ي تو دوست داشته باشم
نميدونم شايدم ديوونه شدم باز
واقعا نميدونم چمه تنها چيزي كه ميدونم اينه كه تو هيچوقت اينا رو نميخوني و ديگه هيچوقت ما بهم نميرسيم
فقط اميدوارم زودتر اين فاز لعنتي از سرم بپره
برچسب:
نویسنده: مانی اکبرینژاد
تاريخ: يکشنبه
2 بهمن
1401 ساعت: 15:57